เล็กน้อยนักที่มนุษย์สร้างแต่มากอย่างที่เป็นเจ้าของ หน้า 20-25 -- ชีวิตใช่ว่าต้องเร่งรีบหรือเฉื่อนช้า หากแต่ว่าต้องดำเนินอย่างมีสติ หน้า 26-31 -- ปากปราศรัยไมตรีแต่ใจขยี้เหยียบย่ำ หน้า 32-39 -- ทุกคนล้วนยิ่งใหญ่ ไม่มีใครเด่นกว่าใคร หน้า 40-45 -- คนจริงนั้นผ่านโลกมาหมด แต่กบถมันทุกอย่าง หน้า 46-53 -- อวดดง่ได้เป็นปราชญ์ อวดฉลาดเป็นคนขลาดเขลา หน้า 54-61 -- จะเข้าใจคนได้ดีก็ใส่งที่เขาต้องการจะทำ หน้า 62-69 -- ธรรมะจะมีความหมายเมื่อรวมเข้าเป็นนิสัยของคน หน้า 70-75 -- ทุกข์ยากตอนต้น จะสุขล้นตอนปลาย หน้า 76-81 -- หว่านเมล็ดพืชแห่งการศึกษาจะนำพาชีวิตให้งอกงาม หน้า 82-87 -- จริงแล้วจริงเลย ไม่เคยง้องอน หน้า 88-93 -- มีหวังก็ยังอยู่ ไม่ต่อสู้ก็ต้องตาย หน้า 94-99 -- คนใช้เล่ห์กลหลอกลวงเขา วันหนึ่งจะต้องเศร้าเพราะความเจ้าเล่ห์ หน้า 100-105 -- คนเล็กคนน้อยทำบ้านเมืองให้เสียหายไม่ได้ มีแต่คนโตคนใหญ่ที่คอยสร้างหายนะ หน้า 106-113 -- หัวใจที่มืดดำ คือมนุษย์ถ้ำของยุคนี้ หน้า 114-119 -- ทำความถูกต้อง ง่ายกว่าปกป้องความผิด หน้า 120-127 -- มีแต่คนสัตย์ซื่อ ที่เชื่อถือความจริงใจ หน้า 128-133 -- ล้มเหลวเพราะหน้าบาง ดีกว่าสำเร็จอย่างหน้าด้าน หน้า 134-141 -- ปิดหูปิดตาใช้ปัญญาคิด จะเข้าใจชีวิตอย่างถ่องแท้ หน้า 142-149 -- คนอ่อนน้อมถ่อมตน คือคนดีที่แท้จริง หน้า 150-155 -- ร่ำรวยต้องอำนวยประโยชน์สุข มิใช่สร้างแต่ทุกข์โทษเวรกรรม หน้า 156-163 -- นรก-สวรรค์ ขณะปัจจุบันนั้นมีอยู่ หน้า 164-171 ... ในความไม่ดี มีความดีให้เรียนรู้ หน้า 258-261