การเดินทางที่เริ่มต้นขึ้นในคืนหนึ่ง หน้า 23-26 -- ห่วงของคนใกล้ชิด หน้า 27-29 -- สถานีต่อไป กัมพูชา หน้า 30-31 -- สองฉบับ ย้ำ! สองฉบับ หน้า 32-34 -- ระยะห่างระหว่างที่นั่ง หน้า 35-36 -- กึกกักตึกตักคึกคัก หน้า 37-40 -- เมื่อเพื่อนสาวตาหยีตบตีกับพี่หนวด หน้า 41-45 -- ชายแดนแห่งความพอ หน้า 46-49 -- Excuse me หน้า 50-51 -- ตึก...ตึก... หน้า 52-53 -- ในความไม่เข้าใจ หน้า 54-57 -- ทลายกำแพงด้วยฟุตบอล หน้า 58-60 -- ช้าง เซี่ยงไฮ้ ปักกิ่ง อิง...แลนด์ หน้า 61-64 -- ตื่นมาเพื่อลาจาก หน้า 65-68 -- หนี หน้า 69-72 -- พนมบาแค็ง : โรแมนติกเกินไป หน้า 73-78 -- ไข่เจียวเยียวยา หน้า 79-82 -- หรือเราอยู่คนเดียวบนโลกไม่ได้ หน้า 83-86 -- นครธม : ยิ้มแปดร้อยปี หน้า 87-92 -- นครธม : บายน พูดได้ หน้า 93-98 -- บาปวน : กี่ปีซ่อม กี่ปีสร้าง หน้า 99-102 -- ตาแก้ว : หากไม่เป็นการรบกวนกันเกินไป หน้า 103-108 --ตาพรหม : คำเตือนจากรากยักษ์ หน้า 109-111 -- กันเงีย : เธอน่ารัก หน้า 112-119 -- โปสการ์ดของกันเงีย หน้า 120-122 -- เมนทอสของผม หน้า 123-126 -- กัมพูชาไม่มีเหรียญ หน้า 127-130 -- อังกอร์วัดไม่ใช่สำหรับมนุษย์ หน้า 131-138 -- อังกอร์วัด พระขะแมร์ หน้า 139-146 -- มหัศจรรย์อันเลือนราง หน้า 147-150 -- เขาเพื่อนผม หน้า 151-152 -- Fat Buddha พานวด หน้า 153-157 -- ปราสาทอาจอาเจียน หน้า 158-162 -- บันทายสรี : เล็กแต่ลึก หน้า 163-168 -- หมู่บ้านรั้วเตี้ย หน้า 169-174 -- อิสต์ เมบอน : ดอกไม้ในความเงียบ หน้า 175-182 -- เนียกเพียน คือ นาคพัน หน้า 183-188 -- หลวงพี่ถุย หน้า 189-195 -- ไส้เลื่อนเคลื่อนมอเตอร์ไซต์ หน้า 196-200 -- นิค : ยิ้มกว้างเท่าทะเลสาบ หน้า 201-211 -- มาเรีย : หกชั่วโมงในสองหมื่นวัน หน้า 212-220-- กัมพูชาพริบตาเดียว หน้า 221